บทกวีแห่งความคิดถึงและความปรารถนา

ข้าพเจ้าขออธิษฐานต่อพระผู้เป็นเจ้า ให้ทรงคุ้มครองรักษาท่านผู้เป็นที่รักยิ่งในทุกย่างก้าว ความคิดถึงในครั้งนี้ ขอมอบเป็นดอกไม้จิตใจอันบอบบางบูชาพระองค์ พร้อมทั้งขอพรให้ความปรารถนาที่จะได้พบกันอีกครั้งเป็นไปตามพระประสงค์อันดีงาม ขอให้ความสงบและพระพรจากเบื้องบนสถิตกับท่านตลอดไป จนกว่าเราจะได้ร่วมเดินทางต่อไปด้วยกันอีกครั้ง

ท้องฟ้ายามค่ำคืนนี้มีดาวเต็มฟ้า แต่ดวงดาวทุกดวงก็ยังสว่างไม่เท่าความทรงจำที่มีต่อเธอ ความคิดถึงมันแผ่วเบาเหมือนสายลม แต่ก็หนักแน่นจนทำให้หัวใจรู้สึกอึดอัด ในทุกยามที่ลืมตาขึ้น สิ่งแรกที่หวนนึกถึงคือรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของเธอ ระยะทางอาจกั้นกาย แต่ไม่มีวันกั้นหัวใจที่คิดถึงกันได้

ตอนนี้ชีวิตขาดรสชาติไปมากเลยนะ เพราะขาด ‘เพื่อนกิน’ อย่างเธอไปนี่เอง! ตู้เย็นบ้านฉันมันเงียบเหงาเกินไป ไม่มีเสียงทักทายว่า ‘กินอะไรดี’ จากเธอเลย เร็ว ๆ นี้ต้องมาจัดการกับอาหารและความเหงาพร้อมกันนะ

เฮ้ย นึกถึงเธอจังเลยนะ ตอนนี้ทำอะไรอยู่เหรอ? อยู่ดี ๆ ก็นั่งคิดถึงเรื่องเก่า ๆ ที่เราเคยทำด้วยกันขึ้นมา ไว้เจอกันเมื่อไหร่ต้องไปหาอะไรกินด้วยกันนะ

ในห้วงเวลาที่ต้องอยู่ห่างไกล ณ ที่แห่งนี้ ข้าพเจ้าขอส่งความห่วงใยและความคิดถึงอันบริสุทธิ์มายังท่าน ความว่างเปล่าในสถานที่ที่เคยมีท่านอยู่ทำให้ตระหนักถึงคุณค่าและความหมายของมิตรภาพอันล้ำค่า ขอให้ช่วงเวลาที่เราห่างกันนี้ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว เพื่อเราจะได้กลับมาพบกันอีกครั้ง และแบ่งปันเรื่องราวดี ๆ ให้กันและกันฟัง

แม้ระยะทางจะกั้นกลางระหว่างเรา แต่ฉันเชื่อในสายสัมพันธ์แห่งความห่วงใยที่พระผู้เป็นเจ้าทรงมอบให้ ดิฉันอธิษฐานขอให้ท่านปลอดภัยและมีจิตใจที่สงบภายใต้การคุ้มครองของพระองค์ ความคิดถึงในครั้งนี้ทำให้ตระหนักถึงคุณค่าของการพบพาน ซึ่งเป็นพรอันล้ำค่า ขอให้พระองค์ทรงนำทางให้เราได้กลับมาพบกันอีกครั้งในไม่ช้า

ท้องฟ้ายามค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยดวงดาว แต่สำหรับฉันแล้ว ดวงดาวที่สว่างที่สุดกลับหายไป เพราะมันคือแสงในดวงตาของเธอ ความเงียบในค่ำคืนนี้ช่างหนักหน่วง แตกต่างจากความเงียบเมื่ออยู่ร่วมกันซึ่งเต็มไปด้วยความสุข ฉันเฝ้านับวันให้เวลาผ่านไปเร็วๆ เพื่อจะได้กลับไปกอดเธอ และบอกว่า 'ฉันอยู่ที่นี่แล้ว'

คิดถึงเธอมากจนตู้เย็นบ้านฉันเริ่มร้องเพลงเศร้า เพราะไม่มีใครมาช่วยกินของข้างในแบบเธอแล้ว! อาหารก็เหลือ หนังก็ดูคนเดียวไม่สนุก เร็วๆ นี้กลับมาทำให้ชีวิตฉันวุ่นวายเหมือนเดิมทีเถอะ

คิดถึงเธอจังเลยนะ ตอนนี้ทำอะไรอยู่เหรอ? อยู่ดีๆ ก็นึกถึงรอยยิ้มของเธอขึ้นมา ไว้เจอกันเร็วๆ นี้นะ เพื่อนรัก

ในยามที่ห่างไกล ผม/ดิฉันใคร่ครวญถึงความหมายของการอยู่ร่วมกัน และตระหนักว่าความอบอุ่นจากสายตาของท่านนั้นเป็นสิ่งสำคัญเพียงใด ระยะทางอาจเป็นเพียงการทดสอบทางกายภาพ แต่ความทรงจำอันงดงามและความปรารถนาดีที่มอบให้กันยังคงประทับอยู่ในจิตใจอย่างมิรู้ลืม ขอให้ช่วงเวลานี้ผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว เพื่อเราจะได้กลับมาพบกันอีกครั้ง และแบ่งปันเรื่องราวดีๆ ต่อกัน

ความรักและความห่วงใยที่พระองค์ทรงประทานให้เรานั้นยิ่งใหญ่เสมอ ดิฉันภาวนาขอให้พระองค์ทรงคุ้มครองดูแลคุณในทุกย่างก้าว ความคิดถึงครั้งนี้เป็นเพียงบททดสอบเล็กๆของจิตใจที่เชื่อมั่นในแผนการอันล้ำเลิศของพระเจ้า ขอให้ความสงบและพระพรของพระองค์สถิตกับคุณ จนกว่าเราจะได้พบกันอีกภายใต้ร่มเงาแห่งความรักอันศักดิ์สิทธิ์

ค่ำคืนนี้ดาวบนฟ้าส่องแสงน้อยกว่าปกติ มันคงเป็นเพราะดาวที่สวยที่สุดไม่อยู่บนฟ้า แต่ไปอยู่ในใจของฉันแล้วต่างหาก ความคิดถึงมันแผ่ซ่านเหมือนแสงจันทร์ที่สาดส่อง ทุกอณูของลมหายใจยังคงโหยหาการได้อยู่ใกล้ชิดเธออีกครั้ง

ตอนนี้ตู้เย็นบ้านฉันมันเงียบเหงามากเลยนะ เพราะไม่มีแก่มาแย่งกินของในตู้เหมือนเมื่อก่อน อาหารก็กินคนเดียวไม่ค่อยอร่อย รู้สึกเหมือนชีวิตขาดรสชาติความวุ่นวายไปเลย เร็วๆ นี้รีบกลับมาก่อนที่ตู้เย็นจะร้องไห้นะ

เฮ้ย เพื่อน อยู่ไหนวะ นึกถึงอยู่นะ อยากเจอจังเลย คิดถึงช่วงเวลาเก่าๆที่เราได้ใช้เวลาด้วยกัน ดูแลตัวเองด้วยนะ รอวันได้เจอกันอีก

แม้การเดินทางจะแยกเราออกจากกันในระยะทาง แต่ความทรงจำที่งดงามยังคงอยู่กับข้าพเจ้าเสมอ ทุกช่วงเวลาที่ได้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นและแบ่งปันประสบการณ์ล้วนเป็นสิ่งมีค่า ขอให้ความห่วงใยและมิตรภาพที่เรามีต่อกันเป็นดังสายลมที่พัดพาความคิดถึงนี้ไปหาท่าน และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าโชคชะตาจะนำพาให้เราพบกันอีกในไม่ช้า

ความคิดถึงในครั้งนี้ ฉันขอมอบให้อยู่ภายใต้ร่มเงาแห่งพระเมตตาของพระองค์ ขอให้พระองค์ทรงคุ้มครองดูแลเธอให้ปลอดภัยและมีแต่ความสุขสงบ ไม่ว่าทางข้างหน้าจะมีอุปสรรคใดๆ ก็ตาม ขอพลังแห่งศรัทธาจงเป็นแสงนำทางให้เธอ และเชื่อมั่นในกฎแห่งกรรมว่า ความผูกพันดีๆ ที่เรามีต่อกัน จะนำพาให้เรากลับมาพบกันอีกครั้งในเวลาอันควร

ท้องฟ้ายามค่ำคืนนี้มีดาวเต็มฟ้า แต่สำหรับฉันแล้ว มันยังสว่างไสวไม่เท่าแสงในดวงตาของเธอ ความคิดถึงมันเหมือนสายลมที่พัดผ่านมาเบาๆ แต่คงอยู่ไม่ไปไหน คอยโอบกอดหัวใจของฉันให้รู้สึกอุ่นๆ ขึ้นมาทุกครั้งที่ได้นึกถึงเธอ อยากให้เธอรู้ว่า ไม่ว่าจะห่างกันเพียงใด เธอคือบ้านของจิตใจฉันเสมอ

ตอนนี้ตู้เย็นบ้านฉันมันเศร้ามาก เพราะไม่มีเธอมาช่วยเปิดแล้วไม่ปิด หรือมากินของที่ฉันซื้อไว้หมดก่อน เรียกร้องความยุติธรรมให้กับขนมที่หายไป! อยู่ไหน รีบกลับมาเถอะ ไม่งั้นฉันจะกินของเธอแทนแล้วนะ (แต่ก็คิดถึงอยู่นั่นแหละ)

เฮ้ย นึกถึงเธอจังเลยนะ ตอนนี้เป็นไงบ้าง? ที่นี่มันเงียบเกินไป ไม่มีใครมาชวนคุยชวนเฮฮาเหมือนเธอเลย รีบว่างแล้วมาเจอกันเร็วๆ นะ เพื่อน

ในห้วงเวลาที่ผ่านไป ฉันตระหนักถึงความหมายของคุณที่มีต่อฉันมากขึ้นทุกวัน ความเงียบที่เคยอบอวลไปด้วยเสียงหัวเราะและบทสนทนาของคุณ บัดนี้ช่างว่างเปล่าและเรียบล้นเกินไป ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าคุณจะมีสุขภาพแข็งแรงและประสบความสำเร็จในทุกภารกิจ และขอให้เราได้มีโอกาสพบปะกันอีกครั้งในไม่ช้านี้ เพื่อแบ่งปันเรื่องราวและความทรงจำดีๆ ร่วมกันอีกครั้ง